Dnia 25 czerwca 1991 r. Chorwaci i Sło¬weńcy proklamowali niepodległość swych re¬publik. W lutym 1992 r. z jugosłowiańskiej federacji wystąpiła Macedonia. Najbardziej skomplikowana była sytuacja Bośni, gdzie Muzułmanie i Chorwaci dążyli do suweren¬ności, Serbowie zaś opowiadali się za pozo¬staniem w jugosłowiańskiej federacji. W 1990 r. w wyniku referendum prezyden¬tem republiki Bośni został muzułmanin Alija Izetbegović, a w lutym 1992 r. następne refe¬rendum wykazało, że większość mieszkań¬ców kraju opowiada się za jego samodzielno¬ścią. Opór ze strony Serbów bośniackich wobec emancypacji republiki sprawił, że pro¬klamowali oni własną Republikę Serbskiej Bośni i Hercegowiny. W czerwcu 1992 r. wy¬buchła wojna domowa, trwająca aż do 1995 r. Walki miały bardzo krwawy i brutalny charakter, wszystkie strony konfliktu do¬puściły się licznych zbrodni. Przeprowa¬dzano czystki etniczne w celu uzyskania obszarów jednolitych narodowościowo i wyznaniowe Bośniaccy Chorwaci, wspierani przez Chorwację i państwa za¬chodnie, dążyli do przyłączenia tego ob¬szaru do Chorwacji. Tutejsi Serbowie zmierzali do utworzenia własnej republi¬ki, natomiast Muzułmanie bośniaccy zwalczali jednych i drugich, chcąc utwo¬rzyć własne państwo przy wykorzystaniu poparcia krajów islamskich
